Όταν το κάρο μπαίνει μπροστά από το άλογο προκύπτει … Κουλούλας

Ο σοφός λαός μας με τη φράση «το κάρο μπήκε μπροστά από το άλογο» συμπυκνώνει σε δυο λόγια κάθε ενέργεια ή πράξη παραλογισμού.

Όπως για παράδειγμα συμβαίνει  με την αναζήτηση υποψηφιότητας για δήμαρχο Δωρίδας από τους κομματικούς μηχανισμούς και τους τοπικούς κομματάρχες.

Οι οποίοι αντί να ασχοληθούν πρωτίστως με τα ουσιαστικά προβλήματα της περιοχής και στη συνέχεια να αναζητήσουν τρόπους και πρόσωπα για να τα λύσουν, ξεκινάνε ανάποδα.

Ψάχνανε, μήνες τώρα, για το κομματικό πρόσωπο που θα  «πάρει» τις εκλογές στο δήμο Δωρίδας. Το «δικό»μας  παιδί που θα «χτυπήσει» το Δήμο.

Απορρίφθηκε ο Παγώνης,  ο Κόκκινος δεν έκατσε και η λύση βρέθηκε στο πρόσωπο του Γ. Κουλούλα.

Και για την ταμπακιέρα, για τα προβλήματα του Δήμου, καμία κουβέντα.

Για παράδειγμα: απασχόλησε τους κομματάρχες το κατά πόσον ο τρόπος και το αποτέλεσμα της συγκρότησης του Δήμου Δωρίδας αποτελεί ή όχι βασικό πρόβλημα δυσλειτουργίας και αναποτελεσματικότητας του σημερινού Δήμου και ως τέτοιο να αντιμετωπιστεί και μάλιστα κατά προτεραιότητα;

Γιατί αν πράγματι αποτελεί, η κοινή λογική λέει ότι θα  πρέπει να συμμερίζεται την άποψη αυτή πρώτα απ’ όλα ο επικεφαλής του Δήμου ώστε να αναζητήσει τις ανάλογες λύσεις.

Και εδώ έρχεται ο παραλογισμός να αντικαταστήσει την κοινή λογική. Εδώ μπαίνει δηλαδή το κάρο πριν από το άλογο.

Βρέθηκε ένα πρόσωπο που θα ηγηθεί και το οποίο πιθανώς να δίνει διαφορετική απάντηση σε βασικά ερωτήματα που αφορούν τη λειτουργία και το μέλλον του Δήμου.

Εύλογα όμως τίθεται το ερώτημα: μήπως δεν απασχολούν τους κομματικούς μηχανισμούς και τους υπηρέτες τους τα ουσιαστικά προβλήματα του Δήμου και το πώς αυτά θα λυθούν;

Μήπως οι προτεραιότητές τους είναι η κομματική άλωση του Δήμου και ο «κομματαρχικός» έλεγχος του επικεφαλής του;

Θα μου πείτε, πρώτη φορά συμβαίνει αυτό;

Πρώτη φορά θα μπει το κάρο πριν από το άλογο;

Ναυπακτία και Δωρίδα: ζητούμενο η διαμόρφωση περιβαλλοντικής πολιτικής

Τα συμβαίνοντα τελευταία γύρω από το θέμα των αδρανών αποβλήτων (οικοδομικών απορριμμάτων) της περιοχής μας, αναδεικνύουν δύο σοβαρά ζητήματα: αφενός μεν την αδυναμία συνεννόησης ακόμα και για θέματα που υπάρχει ευρύτερη συμφωνία ως προς την αναγκαιότητα αντιμετώπισής των και αφετέρου, το έλλειμμα ολοκληρωμένης πολιτικής για την αντιμετώπιση οξυμμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Και τα δύο ζητήματα βέβαια είναι αλληλοτροφοδοτούμενα: η έλλειψη κουλτούρας συνεννόησης που μας χαρακτηρίζει, τοπικά και γενικά (ως λαός πληρώνουμε ακριβά την έλλειψή της), επηρεάζει αρνητικά και σε σημαντικό βαθμό τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων που αφορούν το φυσικό περιβάλλον και επομένως τον ίδιο τον άνθρωπο. Από την άλλη, η έλλειψη συγκροτημένης περιβαλλοντικής πολιτικής εμποδίζει την ανάπτυξη εποικοδομητικού διαλόγου γύρω από ένα σοβαρό πρόβλημα και εν τέλει εμποδίζει τη συμφωνία για την επίλυσή του.

Στο εύλογο ερώτημα, από πού πρέπει κάποιος να ξεκινήσει, η απάντηση είναι προφανώς από το δεύτερο, αφού το πρώτο, η συγκρότηση κουλτούρας συνεννόησης, δεν επιτυγχάνεται από τη μια μέρα στην άλλη, είναι θέμα παιδείας κ.λ.π. Δηλαδή να ξεκινήσει από τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών – και πλέον απαιτητικών για λύση σε μια περιοχή που επιζητεί τον τουρισμό – προβλημάτων.

Είναι επίσης προφανές ότι, ολοκληρωμένος περιβαλλοντικός σχεδιασμός δεν μπορεί να θεωρείται η αποσπασματική και υπό την δαμόκλειο σπάθη της επιβολής προστίματος αντιμετώπιση ενός προβλήματος, όπως αυτό της διαχείρισης των αδρανών αποβλήτων. Είναι βεβαίως και αυτό αλλά είναι και πολλά άλλα, χωρίς τα οποία και αυτό σχεδόν ακυρώνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η στρεβλή διαχείριση των οικιακών απορριμμάτων με το εφεύρημα των μπλε κάδων όπου η συσσώρευση όλων των ανακυκλώσιμων (και όχι μόνο) υλικών σε έναν κάδο, αφενός μεν ακυρώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα αξιοποίησής τους αφετέρου δημιουργεί την ψευδαίσθηση στον πολίτη ότι έπραξε το καθήκον του. Αντίθετα, μια ορθή πολιτική διαχείρισης των οποιασδήποτε μορφής απορριμμάτων στηρίζεται πρωτίστως στον ανθρώπινο παράγοντα, στη συμμετοχή του ενημερωμένου πολίτη που κάνει πράξη τη διαλογή στην πηγή, και δευτερευόντως σε μηχανολογικούς εξοπλισμούς. Γιατί μόνο τότε το αποτέλεσμα θα έχει οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Για παράδειγμα, η (σχεδιαζόμενη ;) κατασκευή μονάδας μηχανικής διαλογής απορριμμάτων στον Χ.Υ.Τ.Α. Βλαχομάνδρας αποτελεί ημίμετρο γιατί, εκτός της ελαχιστοποίησης της δυνατότητας αξιοποίησης των υλικών που μπορούν να ανακυκλωθούν, θα είναι ενεργειοβόρος και αντιοικονομική και θα επιβαρύνει το κυκλοφοριακό πρόβλημα στους δρόμους πρόσβασης αφού τα προς επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση υλικά θα πηγαίνουν άσκοπη βόλτα στη Βλαχομάνδρα.

Αλλά εκτός από τα παραπάνω, μια πολιτική εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων ενισχυμένη με την ανάλογη φερεγγυότητα μπορεί να αντιμετωπίσει και τις περιπτώσεις αρνητικής προδιάθεσης για χωροθέτηση εγκαταστάσεων διαχείρισής τους, όπως συμβαίνει με την περίπτωση των αδρανών στερεών αποβλήτων της περιοχής μας. Μια τέτοια πολιτική για την περίπτωση του Χ.Υ.Τ.Α. της Βλαχομάνδρας θα εμπεριείχε, ως αντιστάθμισμα, και μια αντίληψη αναβάθμισης της περιοχής. Θα μπορούσε για παράδειγμα να συνοδευτεί με την κατασκευή και λειτουργία ενός περιβαλλοντικού περιπτέρου στους χώρους του οποίου θα μπορούν να αναπτύσσονται με τη χρήση οπτικοακουστικού υλικού δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών και των μαθητών πάνω στα σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα και ιδιαίτερα αυτών που συνδέονται με την αυξημένη παραγωγή απορριμμάτων, την ανάγκη ορθής διαχείρισής των και τη συμμετοχή σε προγράμματα ανακύκλωσης.

Είναι φανερό λοιπόν ότι η ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων είναι κατά κύριο λόγο πολιτικό και κοινωνικό πρόβλημα και κατά δεύτερο τεχνικό. Είναι επίσης φανερό ότι, η φυσική και η περιβαλλοντική γεωγραφία της περιοχής αλλά και, κυρίως, η ίδια η ζωή επιβάλλουν τη συνεργασία των δυο γειτονικών δήμων, της Ναυπακτίας και της Δωρίδας, όχι μόνο στη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά και στην αντιμετώπιση άλλων προβλημάτων, όπως για παράδειγμα είναι η προστασία της κοίτης του ποταμού Μόρνου και η ανεξέλεγκτη διαχείριση των φερτών υλικών της.

Συζήτηση στο Δ.Σ. Δωρίδας για Δυτική Ελλάδα

Έγινε την Τετάρτη 2/3/2011 το απόγευμα στο Λιδορίκι η συζήτηση του θέματος για ένταξη του πρώην Δήμου Ευπαλίου και του νυν Δήμου Δωρίδας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Το θέμα συζητήθηκε μετά από αίτημα 12 πρώην δημοτικών συμβούλων του πρώην δήμου Ευπαλίου, το οποίο υποβλήθηκε προκειμένου να υλοποιηθεί η σχετική (151/17-12-2010) απόφασή του εν όψει της εκδίκασης της προσφυγής δημοτών και Δήμου Ευπαλίου στο Σ.τ.Ε.

Η βασική τοποθέτησή μου κατά τη συζήτηση του θέματος:

Κυρίες και κύριοι Σύμβουλοι,

Πριν περισσότερο από ένα χρόνο και με την ευκαιρία των συζητήσεων για τον επερχόμενο (τότε) Καλλικράτη, μαζί με πολλούς άλλους συνδημότες, ξεκινήσαμε μια προσπάθεια για τον διοικητικό επαναπροσδιορισμό της περιοχής του Δήμου Ευπαλίου. Η προσπάθεια αυτή δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια οργανωμένη δημόσια έκφραση της βούλησης των κατοίκων της περιοχής μας. Των ανθρώπων δηλαδή που έβλεπαν ότι η επερχόμενη διοικητική ένταξη της περιοχής μας στην αιρετή Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας δεν θα ήταν η καλύτερη δυνατή εξέλιξη. Κριτήριο πάντα για την τεκμηρίωση αυτής της άποψης ήταν η δυνατότητα αποτελεσματικής εξυπηρέτησης των αναγκών του πολίτη, όπως και ο νόμος του Καλλικράτη επιτάσσει.

Ως προς το θέμα, υπήρχαν δύο δυνατότητες: η μία να ενταχθούμε στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με έδρα την απόμακρη Λαμία και κατά συνέπεια στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας με έδρα την ακόμα περισσότερο Λάρισα και η δεύτερη, με την οποία συντασσόταν το σύνολο των πολιτών της περιοχής μας (μεταξύ των οποίων και ο σημερινός δήμαρχος) να ενταχθούμε στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας με έδρα την κοντινή μας Πάτρα και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με έδρα επίσης την Πάτρα.

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι η επιλογή της Δυτικής Ελλάδας είναι σε απόλυτη αρμονία και συμφωνία με τις επιταγές του Συντάγματος, το οποίο στο άρθρο 101 παρ. 2 αναφέρει: «Η διοικητική διαίρεση της Χώρας διαμορφώνεται με βάση τις γεωοικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες». Ειδικότερα:

• Η περιοχή του Ευπαλίου και της Δωρίδας γενικότερα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με αυτή της Δυτικής Ελλάδας, σε θέματα εμπορίου, ανάπτυξης, υγείας, εκπαίδευσης, πολιτισμού και άλλα κοινωνικά θέματα. Η πολύπλευρη αυτή σχέση έχει ιδιαίτερα ενταθεί μετά τη ζεύξη Ρίου – Αντιρρίου, αφού η Πάτρα, με ευνοϊκότερες συγκοινωνιακές συνθήκες έναντι της Λαμίας και πολύ περισσότερο της Λάρισας αλλά και λόγω του κακού οδικού δικτύου και του δύσκολου γεωγραφικού ανάγλυφου, απέχει, χρονικά και χιλιομετρικά, πολύ λιγότερο απ’ ότι αυτές.
• Δεδομένο αποτελεί επίσης ότι, στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας ζουν και δραστηριοποιούνται αρκετές χιλιάδες πολίτες/δημότες του πρώην Δήμου Ευπαλίου αλλά και του σημερινού Δήμου Δωρίδας. Δηλαδή, υπάρχει στενή αμφίδρομη κοινωνικο-οικονομική επικοινωνία ανάμεσα στις δύο περιοχές κάτι που ουδόλως συμβαίνει με αυτή της Λαμίας. Ενδεικτικό σε αυτό είναι η λειτουργία με έδρα την Πάτρα εθνικοτοπικών συλλόγων πάρα πολλών χωριών της Δωρίδας.
• Οι αρμοδιότητες τόσο της Περιφέρειας όσο και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης είναι αρκετά σημαντικές σε σημείο μάλιστα που κάποιες από αυτές μπορούν να καθορίσουν το μέλλον της περιοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αρμοδιότητες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (για μας η Λάρισα) σε θέματα χωροταξίας, πολεοδομικού σχεδιασμού και προστασίας του περιβάλλοντος. Ας αναλογιστούμε και μόνο ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός (μελέτη ΣΧΟΟΑΠ και πολεοδομικές μελέτες), το βασικό εργαλείο για την ανάπτυξη ενός Δήμου και που στην περίπτωσή μας αποτελεί βασικό έλλειμμα, θα πρέπει να παρακολουθείται και εν τέλει να είναι υπό την έγκριση της απόμακρης Λάρισας (Καλλικράτης, άρθρο 280).
• Η λύση των πιο σημαντικών προβλημάτων που είναι προαπαιτούμενο για την ανάπτυξη του Δήμου περνά μέσα από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Ενδεικτικά:

Η συντήρηση και πολύ περισσότερο η ανακατασκευή του οδικού άξονα Ναύπακτος – Λιδορίκι, σημαντικότατου εργαλείου ανάπτυξης της ημιορεινής και ορεινής Δωρίδας, απαιτεί σήμερα τη συνεργασία δύο διαφορετικών Περιφερειών, πράγμα που έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολο έως αδύνατο. Με την επιλογή της Δυτικής Ελλάδας αυτό αποφεύγεται.

Ακόμα, η ανάπτυξη της ορεινής και ημιορεινής Δωρίδας, ένα από τα βασικά ζητούμενα του Δήμου μας, μπορεί να επιτευχθεί πολύ καλύτερα με την πολύπλευρη σύνδεση (οδική, αναπτυξιακός σχεδιασμός) με την ήδη αναπτυσσόμενη ορεινή Ναυπακτία, δηλαδή και πάλι μέσω της κοινής Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Επίσης, η ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου του Δήμου με παράλληλη προστασία του Κορινθιακού κόλπου, επηρεάζεται αρκετά - και στο μέλλον πολύ περισσότερο - από τις επιλογές και τις προτεραιότητας της Πάτρας και γενικότερα της Δυτικής Ελλάδας. Είναι επομένως σημαντικό για την περιοχή μας να ανήκουμε και διοικητικά στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ώστε να μπορούμε να επηρεάζουμε τον αναπτυξιακό σχεδιασμό (που είναι αρμοδιότητα της Περιφέρειας) και τις προτεραιότητες που τίθενται για την περιοχή μας.

Η εξασφάλιση χρηματοδότησης για την κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού από Σεργούλα μέχρι και Μαλάματα, σύμφωνα με τη μελέτη που εκπονείται, θα είναι πολύ πιο εφικτή εφόσον είμαστε στην ίδια Περιφέρεια με το Δήμο Ναυπακτίας, αφού το έργο που μας αφορά πρέπει να συνδυαστεί με ανάλογο έργο από τη Δάφνη μέχρι τις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού στη Ναύπακτο. Σήμερα προϋποθέτει τη συνεργασία δύο διαφορετικών Περιφερειών.

Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα για το δήμο μας είναι η απουσία οργανωμένης και υπεύθυνης διαχείρισης της κοίτης του ποταμού Μόρνου που έχει σαν αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη αμμοχαλικοληψία, την εναπόθεση πάσης φύσεως απορριμμάτων και γενικότερα τις ανεξέλεγκτες παρεμβάσεις από ιδιώτες. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της εμπλοκής δυο διαφορετικών δήμων που ανήκουν σε δυο διαφορετικές Περιφέρειες και των συνακόλουθων δυσκολιών. Είναι φανερό ότι, μέσα από μια κοινή Περιφέρεια γίνετα πολύ ευκολότερη η αντιμετώπισή του.

Η χρηματοδότηση επενδύσεων μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων (ΕΣΠΑ, κ.λ.π.) γίνεται με ευνοϊκότερους όρους για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας απ’ ότι για τη Στερεά Ελλάδα, αφού αυτή (η Στερεά Ελλάδα) θεωρείται (επειδή βρίσκεται μαζί με τους αρκετά πιο «πλούσιους» νομούς τη Βοιωτία και τη Φθιώτιδα και γίνεται συμψηφισμός) ότι βρίσκεται πιο κοντά στο στόχο σύγκλησης των Περιφερειών από πλευράς Ε.Ε.

Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι το αίτημα για διοικητική ένταξη της περιοχής μας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας αποτελούσε τη συμφερότερη επιλογή και γιαυτό η τοπική μας κοινωνία σύσσωμη συντάχθηκε με το παραπάνω αίτημα ώστε, χωρίς υπερβολή, να ισχυριζόμαστε ότι, αποτελούσε και αποτελεί πάνδημο αίτημα. Ο πάνδημος χαρακτήρας του αιτήματος εκφράστηκε και μέσα από το Δημοτικό Συμβούλιο Ευπαλίου με τις σχετικές αποφάσεις του, με την τελευταία (και ομόφωνη) εκ των οποίων (151/17-12-2010) ζητά από το νέο Δήμο Δωρίδας να το υποστηρίξει κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Σ.τ.Ε. Αυτή λοιπόν την απόφαση μεταφέρουμε 12 πρώην δημοτικοί σύμβουλοι του πρώην Δήμου Ευπαλίου στο σημερινό Δ.Σ. του Δήμου Δωρίδας και ζητάμε τη λήψη σχετικής απόφασης, δηλαδή:

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δωρίδας, με γνώμονα τη βασική αρχή ότι, η Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση έχει λόγο ύπαρξης μόνο και μόνο για την αποτελεσματική εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη, κατανοεί τους λόγους που οδήγησαν τον (πρώην) Δήμο Ευπαλίου στην υιοθέτηση και υποστήριξη του αιτήματος για διοικητική ένταξή του στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και όχι στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και αποδέχεται την τελευταία (151/17-12-2010) απόφαση αυτού για τη δικαστική υποστήριξη της υπόθεσης στο Σ.τ.Ε.

Επιπλέον δε, εκτιμά ότι, το συμφέρον ολόκληρου του νέου Δήμου Δωρίδας εξυπηρετείται καλύτερα με την ένταξή του στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με έδρα αμφοτέρων την Πάτρα.

Κυρίες και κύριοι Σύμβουλοι,

κάποιες στιγμές στη διάρκεια της ενασχόλησής μας με τα κοινά καλούμαστε να πάρουμε καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον της περιοχής. Μια είναι και η σημερινή. Ας το τολμήσετε.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, αναγνωρίστηκε, από όλες σχεδόν τις τοποθετήσεις των Συμβούλων (συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης) ότι, είναι συμφερότερη η ένταξη τόσο του πρώην δήμου Ευπαλίου όσο και του σημερινού δήμου Δωρίδας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας παρά σε αυτήν της Στερεάς Ελλάδας. Ωστόσο, για λόγους, όπως υποστηρίχθηκε, που έχουν να κάνουν με τη σημερινή πραγματικότητα - μικροπολιτικούς και ατεκμηρίωτους, κατά την άποψή μας -, η πρόταση καταψηφίστηκε (1 υπέρ, 4 λευκά και οι υπόλοιποι κατά).

Δηλαδή, για άλλη μια φορά, η πραγματική πολιτική (=η Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του πολίτη)υποχώρησε έναντι της μικροπολιτικής (= η Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία προσώπων ή κομμάτων).

Με το κλείσιμο ενός κύκλου …

Πριν τέσσερα περίπου χρόνια, μαζί με άλλους συνδημότες και φίλους, συμμετείχα στη δημιουργία μιας δημοτικής παράταξης, αυτόνομης και πραγματικά ευρείας από πλευράς πολιτικών αντιλήψεων, πέρα και πάνω από κομματικές δεσμεύσεις και αναφορές, σε μια προσπάθεια ουσιαστικής και μόνιμης παρέμβασης στα τοπικά αυτοδιοικητικά δρώμενα. Η παράταξη αυτή, με επικεφαλή το φίλο και αγωνιστή Γιώργο Καραχασάνη, συμμετείχε στις περασμένες δημοτικές εκλογές στο Δήμο Ευπαλίου ως «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ», θέλοντας να υποδηλώσει ότι, για το βασικό στόχο της ανατροπής του τότε δημοτικού κατεστημένου με ταυτόχρονη παρουσίαση μιας εναλλακτικής πρότασης για τη διοίκηση του δήμου, είναι απαραίτητο να συστρατεύονται και να συνεργάζονται άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες που έχουν ως συνδετήριο κρίκο την ανιδιοτελή προσφορά.

Ίσως ήταν υπερβολική η προσδοκία αυτή και μάλιστα μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης απαξίωσης της πολιτικής που επικρατούσε (και επικρατεί) στη χώρα μας. Θεωρούσα όμως ότι ξεκινούσαμε ένα πείραμα που είχε σαν στόχο μια τοπική αυτοδιοίκηση απαλλαγμένη από τον κομματικό πατερναλισμό, στηριγμένη στις τοπικές δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις, με δημοκρατική λειτουργία και δημόσιο απολογισμό, μακριά και έξω από οποιουσδήποτε μηχανισμούς και αδιέξοδες ευκαιριακές “συνεργασίες” κορυφής.

Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων αυτών χρόνων, είτε ως ένα απλό στέλεχος της παράταξης αρχικά είτε από τη θέση του δημοτικού συμβούλου στη συνέχεια, προσπάθησα να φανώ συνεπής και να συντελέσω στην επιτυχία αυτού του πειράματος.

Ταυτόχρονα εργάσθηκα με όλες μου τις δυνάμεις για την υποστήριξη αυτού που εξ αρχής ως δημοτική παράταξη διακηρύξαμε, τη δημιουργική αντιπολίτευση, δηλαδή η - απαραίτητη σε μια δημοκρατική κοινωνία - εποικοδομητική κριτική να συνοδεύεται και από ρεαλιστικές προτάσεις.

Σήμερα, στην ιδιαίτερα δύσκολη και πολύπλοκη οικονομική, πολιτική και κοινωνική συγκυρία που διέρχεται ο τόπος μας, η αντιμετώπιση των πάμπολλων δυσκολιών οργάνωσης και λειτουργίας που ούτως ή άλλως θα συνοδεύσουν τον νέο Καλλικρατικό δήμο λόγω της ίδιας της συγκρότησής του, σε συνδυασμό με τη χρόνια κοινωνικοοικονομική υστέρηση της περιοχής - για την οποία οι ευθύνες διαχέονται προς όλες τις κατευθύνσεις και προς όλους όσους διαχειρίστηκαν τις τύχες της διαχρονικά –, με το συνεχώς επιδεινούμενο πρόβλημα της ερήμωσης των ορεινών και ημιορεινών χωριών, με την άναρχη και χωρίς στοιχειώδη σχεδιασμό «ανάπτυξη» των παραλιακών χωριών, ο αποτελεσματικός δήμος Δωρίδας φαντάζει ανέφικτος.

Με λίγα λόγια και σε συνέχεια των παραπάνω, η συγκυρία επέβαλε σήμερα ακόμη περισσότερο από ποτέ, τη συσπείρωση όσο το δυνατόν περισσότερων υγιών και δημιουργικών δυνάμεων, χωρίς ιδιοτελείς σκέψεις και σκοπιμότητες, σε μια τελευταία προσπάθεια ανάτασης και αναζωογόνησης της περιοχής.

Είναι γεγονός ότι όπως ασκείται η πολιτική σήμερα, σε τοπικό αλλά και γενικότερο επίπεδο, δεν ευνοούνται τέτοιες προσπάθειες. Μεγάλη, την κύρια θα έλεγα, ευθύνη γι’ αυτό έχουν τα κόμματα με την αδιανόητα πατερναλιστική και - εκ του αποτελέσματος κρινόμενη – επιζήμια εμπλοκή τους στα αυτοδιοικητικά δρώμενα.

Αποτελεί πεποίθησή μου ότι, ο χωροταξικός διοικητικός σχεδιασμός για το Δήμο μας αλλά και την ευρύτερη περιοχή, πριν και μετά τον «Καλλικράτη», παρουσιάζει σημαντικές στρεβλώσεις. Τα αποτελέσματα αυτών των στρεβλώσεων τα γευόμαστε καθημερινά αλλά θα τα γευτούμε ακόμη πιο έντονα στο μέλλον. Η δυσλειτουργική συγκρότηση του δήμου Δωρίδας σε συνδυασμό με την παράλογη ένταξή του στην απόμακρη Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λαμία και την ακόμα περισσότερο απόμακρη, σχεδόν απλησίαστη, Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λάρισα, προμηνύουν το δυσοίωνο μέλλον του.

Η πεποίθησή μου αυτή, την οποία έχω δημοσιοποιήσει εδώ και αρκετό καιρό, με έχει οδηγήσει στην ανάληψη, μαζί με άλλους συνδημότες, αρκετών πρωτοβουλιών για την εξάλειψη αυτών των στρεβλώσεων.

Προς Δωριείς … και όχι μόνο

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην Ώρα της Φωκίδας την Παρασκευή 9/7/2010)

Οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και οι σχετικές διεργασίες που ήδη άρχισαν να διαφαίνονται, δημιουργούν την ανάγκη – και την υποχρέωση, σε όσους εμπλέκονται πιο ενεργά - κατάθεσης απόψεων, προβληματισμών αλλά και προτάσεων για το ζητούμενο: την πρόκριση της καλύτερης δυνατής λύσης που θα οδηγεί σε μια αποτελεσματική Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του πολίτη. Η ανάγκη και η υποχρέωση αυτή γίνεται σήμερα ιδιαίτερα επιτακτική, αν ληφθεί υπόψη και η περίοδος κρίσης που διέρχεται το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, κρίση που εκφράζεται ιδιαίτερα με την απαξίωση στη συνείδηση των πολιτών του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίζεται τα πολιτικά πράγματα στη χώρα μας, βεβαίως συμπεριλαμβανομένου και του χώρου της Αυτοδιοίκησης.

Εάν λοιπόν σε άλλες εποχές η αποτελεσματική Αυτοδιοίκηση αποτελούσε σημαντικό εργαλείο για την πρόοδο και την ανάπτυξη μιας περιοχής, σήμερα πρωτίστως επιβάλλεται, η Αυτοδιοίκηση να διακρίνεται για την ηθική της, την ισονομία και την ισοπολιτεία με την οποία λειτουργεί, ώστε να αποτελέσει για τον πολίτη ελπίδα ανάτασης και για τη χώρα σημαντικό παράγοντα αναδημιουργίας, τόνωσης και ανάπτυξης. Αποτελεί δηλαδή η προσεχής περίοδος πρόκληση για την Αυτοδιοίκηση.

Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, ο Δήμος Ευπαλίου (αλλά λίγο – πολύ και οι υπόλοιποι δήμοι της Δωρίδας) αποδείχθηκε, δυστυχώς, ανεπαρκής.

Κλείνει ένας δωδεκαετής κύκλος άσκησης της εξουσίας από την ίδια - αποτυχημένη, κατά κοινή ομολογία - ομάδα διακυβέρνησης και ουδείς μπορεί να διακρίνει ένα σημαντικό έργο που θα αφήσει πίσω της, όσες φιλότιμες προσπάθειες και να καταβάλει. Το μόνο για το οποίο υπερηφανεύεται το απερχόμενο «σύστημα εξουσίας» (*) είναι η κατασκευή του Δημαρχείου. Ενός έργου όμως αμαρτωλού και αμφιβόλου χρηστικότητας, κόστους τριών εκατομμυρίων Ευρώ και για το οποίο ο Δήμος καταχρεώθηκε. Προς τι λοιπόν η υπερηφάνεια;

Ωστόσο, υπήρξε επιτυχημένο (το απερχόμενο «σύστημα εξουσίας») στην αρνητική παραγωγή έργου: στο περίσσευμα αδιαφάνειας, στη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, στην κακοδιαχείριση, στην εξυπηρέτηση ημετέρων και στην αναποτελεσματικότητα. Η έλλειψη οράματος και σχεδιασμού, η ανεπάρκεια, η προχειρότητα και η γενικότερη ανυπαρξία της Δ.Α., ομολογούμενη ακόμη και από τους φιλικά διακείμενους, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του «συστήματος» διοίκησης του Δήμου όλα αυτά τα χρόνια. Ένα πράγμα δηλαδή προσέφερε ο Καποδιστριακός Δήμος Ευπαλίου: το παράδειγμα προς αποφυγή.

Είναι γεγονός ότι με τον ερχομό του Καλλικράτη στην περιοχή μας, τα αυτοδιοικητικά πράγματα γίνονται πιο σύνθετα και η διαχείρισή τους πιο δύσκολη και απαιτητική. Η δημιουργία ενός Δήμου με 55 μικρά χωριά, διάσπαρτα σε μια μεγάλη και δύσκολη σε πρόσβαση και επικοινωνία περιοχή, με πολλές ελλείψεις σε υποδομές, αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για τη βιωσιμότητά του (νέου) Καλλικρατικού Δήμου Δωρίδος.

Παράλληλα και ενόψει των επερχόμενων εκλογών, ήρθαν πάλι στο προσκήνιο λογικές και πρακτικές του παρελθόντος και έκαναν την εμφάνισή απόψεις με έντονο τοπικιστικό χαρακτήρα (τύπου βόρειοι – νότιοι) εξαιτίας του τρόπου κυρίως με τον οποίο βλέπουν κάποιοι την ενασχόληση με τα κοινά. Απόψεις και πρακτικές που, ενώ στα λόγια τις καταδικάζουν, εν τούτοις στην πράξη τις υιοθετούν. Χωρίς να παρουσιάζουν μια συγκροτημένη πρόταση για το μέλλον της περιοχής και με κρυφό όπλο τη σφοδρή επιθυμία για την κατάληψη και τη νομή της εξουσίας, εξελίσσονται στους γνωστούς επαγγελματίες της πολιτικής που θα σώσουν την περιοχή. Η προσωπική πολιτική επιβίωση και οι ατομικές επιδιώξεις, παρουσιάζονται ως κοινωνική προσφορά.

Δυστυχώς, με ευθύνες πολλών, οι λογικές και οι πρακτικές αυτές βρίσκουν απήχηση σε σημαντικό βαθμό στην τοπική κοινωνία.

Σε ένα τέτοιο σκηνικό είναι προφανές ότι, η ύπαρξη μιας εναλλακτικής πρότασης για τη διοίκηση του Δήμου, ενός δημοτικού σχήματος με πραγματικά δημοκρατικά και συλλογικά χαρακτηριστικά, είναι επιβεβλημένη.

Ενός δημοτικού σχήματος που δεν θα στηρίζεται σε λογικές συμψηφισμού και σε εύπλαστες ισορροπίες και που θα ξεπερνά τις αγκυλώσεις και τις παθογένειες του παρελθόντος. Με συνεκτικό ιστό και βασική αρχή ότι, η συμμετοχή στα κοινά είναι απόλυτα ανιδιοτελής κοινωνική και πολιτική λειτουργία που μοναδικό σκοπό έχει την προσφορά προς όφελος του συνόλου, θα διατυπώσει την ενωτική και πειστική εκείνη πρόταση που θα του δίνει τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα δημοτικά πράγματα από θέση κύριας ευθύνης, από τη θέση της δημοτικής αρχής.

Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει η «κρίσιμη μάζα» για τη δημιουργία ενός τέτοιου σχήματος.

Χρειάζεται όμως αυτή η «κρίσιμη μάζα» να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να υπερβεί συναισθηματικές ή άλλου είδους δεσμεύσεις, ώστε με σοβαρή και συλλογική προσπάθεια να πείσει και άλλες ικανές και δημιουργικές δυνάμεις της ευρύτερης περιοχής που διαθέτουν ευρύτητα σκέψης και διάθεση για ανιδιοτελή προσφορά, να συστρατευθούν στην προσπάθεια αυτή.

Είναι προφανής δηλαδή η πρόσκληση – πρόκληση. Όσο πιο γρήγορα απαντήσουμε θετικά, τόσο πιο σίγουρο θα είναι και το αποτέλεσμα.

(*) Πρόκειται για το «σύστημα εξουσίας» που διαμορφώθηκε όλα αυτά τα χρόνια και το οποίο, αισθανόμενο τις αναταράξεις και την αμφισβήτηση που οι τελευταίες εξελίξεις του έχουν προκαλέσει, προσπαθεί με κάθε τρόπο να ισορροπήσει και να επιβιώσει.

Η έδρα του Δήμου Ευπαλίου

Την Τρίτη 4/5/2010 το Δημοτικό Συμβούλιο Ευπαλίου συζήτησε το (μοναδικό της ημερήσιας διάταξης) θέμα: «Πρόγραμμα Καλλικράτης -Δήμοι και Δημοτικές Ενότητες", με στόχο την επισφράγιση της πρότασης του υπουργού εσωτερικών.

Η τοποθέτησή μου στη συνεδρίαση αυτή:

• Η διοικητική μεταρρύθμιση δεν είναι μόνο το χωροταξικό.

Είναι ένα σύνολο προβλέψεων και ρυθμίσεων που θα προσδιορίσουν το μέλλον της χώρας, θετικά ή αρνητικά, για πολλά χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, δυστυχώς, τη δημοτική αρχή δεν την απασχόλησαν σοβαρές προβλέψεις ή παραλήψεις του Καλλικράτη (όπως: η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος στους δήμους και από τους δήμους στις τοπικές κοινότητες, το εκλογικό σύστημα, ο δημοκρατικός τρόπος κατάρτισης του προϋπολογισμού, κ.λ.π.).

• Χωροταξικό – αυτοδιοικητικές ενότητες

Το χωροταξικό και η δημιουργία των νέων αυτοδιοικητικών ενοτήτων αντιμετωπίστηκε από την πλειοψηφία - και όχι μόνο – στη λογική του να προκύψει ένας δήμος, ο όποιος δήμος, αρκεί να έχει την έδρα του στο Ευπάλιο, προφανώς γιατί έτσι εξυπηρετούνται οι προσωπικές επιδιώξεις. Δεν σας απασχόλησε δηλαδή η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα του νέου Δήμου και η αποτελεσματικότητά του. Χαρακτηριστική επ’ αυτού είναι η διγλωσσία στελεχών της δημοτικής αρχής, τα οποία, άλλα λένε ιδιωτικά και άλλα σε δημόσιες αναφορές.

Η ένταξη στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (Λαμία) και στην κρατική διοίκηση Λάρισας πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες, παρά την καθοριστική σημασία τους για το μέλλον της περιοχής. Τη γνωστή πρωτοβουλία των πολιτών για τη διοικητική ένταξη του Δήμου Ευπαλίου στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας όχι μόνο δεν την υποστηρίξατε, αλλά εντέχνως τη σαμποτάρατε.

• Η Βιωσιμότητα του δήμου

Έχουμε υποστηρίξει αρκετές φορές στο παρελθόν ότι, το μοναδικό κριτήριο για την οριοθέτηση μιας αυτοδιοικητικής οντότητας είναι η βιωσιμότητά της και η δυνατότητά της να υπηρετεί με αποτελεσματικότητα και πληρότητα τις ανάγκες των πολιτών. Για να διαμορφώσει δε ο Δήμος την καλύτερη και εγκυρότερη πρόταση, προτείναμε κατ’ επανάληψη, εδώ και πολύ καιρό, την εκπόνηση σχετικής μελέτης, κάτι που δεν αποδεχθήκατε. Αυτό καταδεικνύει το πραγματικό σας ενδιαφέρον.

Σήμερα, προέκυψε ένας Δήμος άθροισμα πολλών μικρών χωριών διάσπαρτων σε πολύ μεγάλη έκταση. Δεν άκουσα να σας προβληματίζει το πώς θα λειτουργήσει αυτός ο Δήμος. Δεν άκουσα, πειστικά τουλάχιστον, την άποψή σας για τη βιωσιμότητα, την πορεία του νέου Δήμου.

Δεν σας προβληματίζει η έλλειψη, της απαραίτητης για την προκοπή ενός δήμου, κοινωνικής συνοχής και επαφής στο εσωτερικό του; Η περιβόητη μελέτη του ΙΤΑ αναφέρει ότι «ουσιαστική αυτοδιοίκηση χωρίς τη συμμετοχή του πολίτη δεν νοείται». Δηλαδή, ακόμα και αν όλα τα άλλα κριτήρια ικανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό, το πιο σημαντικό είναι το κατά πόσο εξασφαλίζεται η συμμετοχή του πολίτη στο νέο Δήμο.

Δυστυχώς, αυτά τα θέματα δεν σας απασχολούν.

Σήμερα συγκαλέσατε Δημοτικό Συμβούλιο για να υποστηρίξουμε την πρόταση του υπουργού για να μην χαθεί η έδρα. Σε προσωπικό επίπεδο, και εμένα με βολεύει να είναι η έδρα στο Ευπάλιο. Κάτι ανάλογο έκανε και επιδιώκει το Λιδωρίκι. Τι θα λέγατε όμως αν ήσασταν στη θέση του, που βλέπει την τελευταία του ελπίδα για επιβίωση, που όπως ισχυρίζεται είναι η έδρα του Δήμου, να την χάνει; Τι θα γίνει αύριο; Τι δήμος θα είναι αυτός όπου ένα μεγάλο του τμήμα θα θεωρεί τον εαυτό του ριγμένο; Μπορεί να προκόψει ένας τέτοιος δήμος, όταν δεν υπάρχει αλληλοκατανόηση μεταξύ των συνενούμενων ενοτήτων του, όταν δεν θα υπάρχει εμπιστοσύνη της μιας περιοχής στην άλλη; Δεν βλέπουμε να σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα.

Η ΤΕΔΚ Φωκίδας πήρε, απ’ ότι γνωρίζω, ομόφωνη απόφαση με την οποία διαφωνεί με την πρόταση του υπουργού για τη Φωκίδα. Σήμερα ο Δήμαρχος υποστηρίζει το αντίθετο. Τι συμβαίνει κ. Δήμαρχε;

• Η πρόταση

Έστω και την τελευταία στιγμή απαιτείται η άρση στο ύψος των περιστάσεων. Απαιτείται να δοθεί προτεραιότητα στην προκοπή και το συμφέρον του τόπου σε βάρος του προσωπικού συμφέροντος.

Μοναδικό κριτήριο πρέπει να είναι η δημιουργία ενός δήμου βιώσιμου που θα εξυπηρετεί με επάρκεια και στο σύνολό του τις ανάγκες των κατοίκων του.

Είναι απαραίτητη η δημιουργία κλίματος συνεργασίας. Δεν υπάρχει λόγος για πανηγυρισμούς και αντιπαλότητες με άλλες περιοχές. Απαιτείται σοβαρότητα, περίσκεψη και εκτίμηση της κατάστασης σε βάθος χρόνου.

Άμεσα, να προκληθεί συνάντηση για διερεύνηση δυνατότητας συνεννόησης με τους υπόλοιπους συνενούμενους δήμους. Άλλοι δήμοι συγκρότησαν διαπαραταξιακές επιτροπές για αναζήτηση κοινά αποδεκτής λύσης, ας το κάνουμε και εμείς. Στη συνέχεια να συγκληθεί το Δ.Σ. για συζήτηση του θέματος καθώς και για συζήτηση των παρατηρήσεων και προτάσεων της ΚΕΔΚΕ που μόλις τώρα μας δόθηκαν.

Ο Καλλικράτης και ο Δήμος Ευπαλίου

Τοποθέτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, το Σάββατο 13/2/10

Κύριε πρόεδρε,

εισαγωγικά, θέλω να κάνω μια διόρθωση στις τοποθετήσεις (Δημάρχου, κ.λ.π.) ως προς την απόφαση του συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ.

Στον φάκελο της σημερινής συνεδρίασης, εμπεριέχεται έντυπο της ΚΕΔΚΕ με θέμα «ΔΕΚΑ ΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ» αλλά και στις τοποθετήσεις του Δημάρχου και άλλων, δεν αναφέρεται το τρίτο μέρος της πρώτης παραγράφου, η οποία αφορά το Δήμο μας, και αναφέρει:

1. «Χωροθέτηση των διοικητικών ορίων των νέων ΟΤΑ

… Σε ειδικές περιπτώσεις και με τη σύμφωνη γνώμη των Τοπικών Συμβουλίων στη νέα χωροταξική κατανομή, μπορούν να μετακινηθούν Τοπικά Διαμερίσματα εκτός των σημερινών Δήμων, Νομαρχιών και Περιφερειών, ακόμη δε μπορούν να συνενωθούν και Δήμοι που ανήκουν σε διαφορετικούς Νομούς ή και Περιφέρειες».

Γιατί αυτή η παράληψη; Μήπως έγινε σκόπιμα;

******

1 Η αναγκαιότητα της διοικητικής μεταρρύθμισης

Αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Διοίκηση στη χώρα μας πάσχει. Κεντρική και Περιφερειακή. Ότι είναι αδιαφανής με έντονα φαινόμενα διαφθοράς, είναι σπάταλη και ταυτόχρονα αναποτελεσματική. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί – και ακόμα πιο σκληροί – προέρχονται και από τα πιο έγκυρα χείλη, όπως αυτά του Επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης. Πολλοί οι λόγοι που την οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση. Κυριότερος ο διαχρονικός κυβερνητικός – κομματικός εναγκαλισμός της καθώς και, κυρίως για την περίπτωση της Αυτοδιοίκησης, η αδυναμία του πολιτικού προσωπικού που κλήθηκε να την υπηρετήσει.

Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι μια τέτοια Διοίκηση συνέβαλε καθοριστικά στη γενικευμένη κατάπτωση που εμφανίζει η χώρα μας σήμερα.

Είναι αυτονόητο λοιπόν ότι μια συνολική και ουσιαστική μεταρρύθμιση της Διοίκησης στη χώρα μας είναι επιβεβλημένη. Το αίτημα είναι καθολικό. Μεταρρύθμιση με δύο σκέλη: αφενός μεν της κεντρικής Διοίκησης, ώστε να περιοριστεί σε ένα ρόλο επιτελικό, αφετέρου δε της Αυτοδιοίκησης, ώστε με τη μεταφορά πόρων και αρμοδιοτήτων και με την ανάλογη αναδιάρθρωσή της, να μπορέσει να ανταποκριθεί στο βασικό της ρόλο, να υπηρετεί δηλαδή αποτελεσματικά τις ανάγκες των πολιτών σε τοπικό επίπεδο και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην τοπική ανάπτυξη.

2 Το Πρόγραμμα Καλλικράτης

Στην παρούσα φάση, επιχειρείται η διοικητική μεταρρύθμιση ως προς το δεύτερο σκέλος, την Αυτοδιοίκηση, κυρίως στα επίπεδα διακυβέρνησης και ιδιαίτερα σε θέματα λειτουργίας της. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τη θετική πρόβλεψη του Καλλικράτη για αιρετή περιφέρεια που αποτελεί βασικό βήμα δημοκρατίας και αποκέντρωσης, τη θεσμοθέτηση των Συμβουλίων Διαβούλευσης και του Συνηγόρου του Δημότη, την πρόβλεψη για ειδικό ποσοστό πόρων για έργα στα Τοπικά Διαμερίσματα ώστε να επιτυγχάνεται η ισόρροπη ανάπτυξη , πολλά άλλα θέματα παρακάμπτονται. Η μεταφορά αρμοδιοτήτων στην Αυτοδιοίκηση είναι περιορισμένη και ημιτελής. Οι πόροι της δεν καθορίζονται ως σταθερό ποσοστό των τοπικών δημόσιων εσόδων - ανάλογο με τις αρμοδιότητες που αυτή θα διαχειρίζεται - και με ταυτόχρονη ειδική πρόβλεψη για τις φτωχότερες περιφέρειες, όπως ζητούν τα συλλογικά της όργανα. Ταυτόχρονα ο Καλλικράτης ελέγχεται και για το βαθμό δημοκρατικότητας ως προς τη διαδικασία διακυβέρνησης που προβλέπει. Το εκλογικό σύστημα έχει ανάγκη από περισσότερη δημοκρατία ώστε η Αυτοδιοίκηση να απαγκιστρωθεί επιτέλους από τον εναγκαλισμό της κεντρικής διοίκησης και των κομμάτων και να ενισχυθούν οι συμμετοχικές διαδικασίες στην τοπική διακυβέρνηση με στόχο τον συμμετοχικό προϋπολογισμό.

Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα με το βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας με το συγκεκριμένο Σχέδιο, η συζήτηση είναι επιβεβλημένη και χρήσιμη. Για αυτό το λόγο πήραμε, ως παράταξη και ως πρόσωπα, έγκαιρα πρωτοβουλίες ώστε να αναπτυχθεί ένας ευρύτατος διάλογος. Δυστυχώς η Δημοτική Αρχή, με διάφορα προσχήματα, κωλυσιεργούσε. Επέλεξε τελικά τη σημερινή διαδικασία εξπρές για να βγάλει την υποχρέωση για μία από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που θα σφραγίσει, θετικά ή αρνητικά, το μέλλον της περιοχής.

3 Οι νέες γεωγραφικές ενότητες και ο Δήμος μας

Είναι γεγονός ότι ο Καλλικράτης δεν είναι μόνο το χωροταξικό.

Είναι επίσης γεγονός ότι υπάρχει καθυστέρηση στην παρουσίαση της κυβερνητικής θέσης για το θέμα αυτό.

Είναι όμως επίσης γεγονός ότι το Σχέδιο «Καλλικράτης» αναφέρει ότι γνώμονας των οργανωτικών αλλαγών είναι η αποτελεσματική εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη, καθώς και ότι δέσμευση είναι η ενσωμάτωση κάθε συμβολής που εμπλουτίζει, βελτιώνει και αναβαθμίζει τον Καλλικράτη.

Άρα κάθε δημόσια και ελεύθερη συζήτηση είναι χρήσιμη και επιβεβλημένη. Δεν μπορώ να κατανοήσω την τοποθέτηση αυτών που αναμένουν τις κυβερνητικές προθέσεις προκειμένου να πάρουν θέση στο θέμα.

Κύριε πρόεδρε,

Κατά την άποψή μου, μία τοποθέτηση απέναντι στην πρόταση του Καλλικράτη όσον αφορά το χωροταξικό μπορεί να γίνει με βάση:

• Τη λογική, τη γνώση και την επιστήμη

• Το συναίσθημα

• Το προσωπικό / πολιτικό-κομματικό συμφέρον.

Εγώ θα τοποθετηθώ έχοντας ως βάση το πρώτο. Τη λογική, τη γνώση και τα εργαλεία που η επιστήμη μας δίνει.

Αυτό σημαίνει ότι, τόσο ως προς το επίπεδο Περιφέρειας όσο και ως προς το επίπεδο Δήμου, η αναζήτηση λύσης για το Δήμο Ευπαλίου πρέπει να έχει ως αφετηρία το – δυστυχώς όχι αυτονόητο για ορισμένους - δόγμα: η όποια χωροταξική πρόταση αποσκοπεί στο γενικό συμφέρον και δεν εκπορεύεται από το προσωπικό και οφείλει να υπακούει στην παρακάτω βασική αρχή: τη δημιουργία ενός βιώσιμου (ισχυρού κατ’ άλλους) Δήμου στο πλαίσιο μιας λειτουργικής ευρύτερης διοικητικής ενότητας – Περιφέρειας.

Με βάση τα παραπάνω και σε απόλυτη αρμονία με την επιταγή του Συντάγματος για διοικητική διαίρεση της χώρας σύμφωνα με τις γεωγραφικές, οικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες της κάθε περιοχής, όπως και ο Καλλικράτης μας επισημαίνει, η λύση – πρόταση για την Περιφέρεια είναι μονόδρομος: Ο Δήμος Ευπαλίου να ενταχθεί στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Όσο και να ψάξει κάποιος, ότι σκοπιμότητες και να σκαρφιστεί, κανέναν βάσιμο λόγο δεν θα βρει για να υποστηρίξει την αντιπρόταση, δηλαδή την ένταξη στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (όπως σήμερα αποκαλείται) με έδρα τη Λαμία.

Αξίζει να προσέξουμε το εξής παράδοξο που θα παρουσιαστεί στην περίπτωση διοικητικής ένταξης στην Περιφέρεια Λαμίας: ενώ η πραγματικότητα, η ίδια η ζωή, θα προσδιορίζει την ανάπτυξη και το χαρακτήρα της περιοχής με βάση τις επιρροές της γειτονικής Ναυπάκτου και της Πάτρας (όπως γίνεται και σήμερα), ο σχεδιασμός ανάπτυξής της (που μπορεί να συγκρούεται με την πραγματικότητα) θα γίνεται στη μακρινή Λαμία, όπου και δύσκολα μπορούμε να παρέμβουμε. Σχήμα οξύμωρο.

Στο επίπεδο του Δήμου τώρα. Η αναζήτηση λύσης με απώτερο σκοπό τη δημιουργία βιώσιμου Δήμου, σημαίνει τη δημιουργία ενός Δήμου ικανού να σχεδιάζει, να προγραμματίζει και να εκτελεί έργα και να παρέχει σοβαρές υπηρεσίες στους πολίτες ή όπως αλλιώς λέγεται, τη δημιουργία ενός ισχυρού Δήμου.

Με σκοπό τα παραπάνω, για την αναζήτηση χωροταξικής λύσης στο Δήμο μας, χρήσιμο εργαλείο αποτελούν τα κριτήρια που η επιστήμη θέτει και έχει αποδεχθεί τόσο η κυβέρνηση όσο και η ΚΕΔΚΕ: χωροταξικά, οικονομικά, γεωγραφικά, αναπτυξιακά, κριτήρια σχετικά με τη συμμετοχή του πολίτη, κ.α.

Το περίεργο είναι ότι, ενώ όλοι αναφέρονται στα συγκεκριμένα κριτήρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη για τη χάραξη των ορίων, όταν φθάνουν στο δια ταύτα, τα ξεχνούν. Προφανώς για να μπορούν να αυθαιρετούν και να προτείνουν χωρίς δεσμεύσεις.

Σε γενικές γραμμές, έχουν διατυπωθεί δύο προτάσεις: Η πρώτη μιλάει για Δήμο Ευπαλίου με έδρα το Ευπάλιο και συνένωση με έναν ή περισσότερους γειτονικούς Δήμους (όπως της Τολοφώνας) και η δεύτερη, για τη συνένωση με το Δήμο Ναυπάκτου.

Κατά την άποψή μου και μετά από προσεκτική μελέτη της μελέτης του ΙΤΑ, η εφαρμογή των κριτηρίων αυτών στην ευρύτερη περιοχή μας με τις ιδιαιτερότητες που αυτή παρουσιάζει (μεγάλος αριθμός χωριών με πολύ μικρό πραγματικό πληθυσμό), οδηγεί στην εκτίμηση ότι:

Το βιώσιμο μέλλον της περιοχής μας δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με έναν Δήμο αποτελούμενο από πολλά μικρά χωριά διάσπαρτα σε μεγάλη γεωγραφική περιφέρεια που σημαίνει όμως μεγάλες ανάγκες , αλλά πρέπει να αναζητηθεί μαζί το Δήμο Ναυπάκτου.

Ωστόσο, πρέπει να είναι σεβαστές και οι δύο απόψεις. Όμως, για να επιλεγεί με τη μεγαλύτερη σιγουριά αυτή που θα εξασφαλίσει το βιώσιμο μέλλον της περιοχής, κρίνω σκόπιμο να ζητήσει ο Δήμος τη βοήθεια ειδικού από τον πανεπιστημιακό χώρο, ο οποίος με τη χρήση των εργαλείων της επιστήμης, θα εφαρμόσει στο Δήμο μας τα κριτήρια που προαναφέρθηκαν και θα καταλήξει στην – κατά το δυνατόν - εγκυρότερη λύση.

Οι υποχρεωτικές συνενώσεις μπορούν να δικαιολογηθούν εφόσον παίρνουν υπόψη τους τη βούληση των τοπικών κοινωνιών και δεν επιβάλλονται από αυτούς που κινούνται από σκέψεις προσωπικής εκλογιμότητας στις προσεχείς εκλογές.

Κλείνω με τη φράση ενός συνδημότη μας που προσυπογράφει και σχολιάζει το κείμενο της δημόσιας παρέμβασης πολιτών του Δήμου μας για τη διοικητική ένταξη του Δήμου:

«ΕΙΜΑΙ ΔΗΜΟΤΗΣ ΕΥΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ! ΑΥΤΗ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΕΥΡΥΤΕΡΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΕΡΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΣΟΥΝ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΜΕΣΑ, ΔΙΟΤΙ ''ΣΤΗ ΒΡΑΣΗ ΚΟΛΛΑΕΙ ΤΟ ΣΙΔΕΡΟ'', ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ!!! ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΝΑ ΕΥΟΔΩΘΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΑΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙ!!!».

Είναι η ώρα να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας και να προτάξουμε το κοινό συμφέρον από το προσωπικό ή το κομματικό. Θα κριθούμε βέβαια γι’ αυτό.