Για μια νέα αρχιτεκτονική στη Δωρίδα

Με αφορμή την ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας «ΤΟ ΕΥΠΑΛΙΟ» και αφορούσε προβληματισμούς για  τον «τρόπο εφαρμογής του Καλλικράτη στην περιοχή της Δωρίδας», καταθέτω ορισμένες σκέψεις για την όλη υπόσταση του Δήμου Δωρίδας.

Στον αρχικό σχεδιασμό του νομοθέτη ήταν η δημιουργία   ισχυρών και αποτελεσματικών δήμων που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν προς όφελος των δημοτών τους. Αυτόν τον σχεδιασμό για την περιοχή μας αρκετοί (τότε) τον ενστερνίστηκαν, με αστερίσκους ή όχι (για το που θα βρίσκεται η έδρα του δήμου δηλαδή), ενώ άλλοι, λίγοι είναι αλήθεια, τον αμφισβητήσαμε ευθέως και προβλέψαμε την αποτυχία του. Μετά από τρία σχεδόν χρόνια  εφαρμογής του Καλλικράτη στη Δωρίδα, το ζητούμενο είναι κατά πόσον δικαιώθηκαν οι προσδοκίες τόσο του νομοθέτη όσο  και αυτών που πίστεψαν στην ιδέα  και επέλεξαν να την υλοποιήσουν.

Η προσωπική μου άποψη για το εγχείρημα του Καλλικράτη στη Δωρίδα είχε διατυπωθεί δημόσια ήδη από τον  Οκτώβριο του 2010. Έγραφα τότε: «Αποτελεί πεποίθησή μου ότι, ο χωροταξικός διοικητικός σχεδιασμός για το Δήμο μας αλλά και την ευρύτερη περιοχή, πριν και μετά τον «Καλλικράτη», παρουσιάζει σημαντικές στρεβλώσεις. Τα αποτελέσματα αυτών των στρεβλώσεων τα γευόμαστε καθημερινά αλλά θα τα γευτούμε ακόμη πιο έντονα στο μέλλον. Η δυσλειτουργική συγκρότηση του δήμου Δωρίδας σε συνδυασμό με την παράλογη ένταξή του στην απόμακρη Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λαμία και την ακόμα περισσότερο απόμακρη, σχεδόν απλησίαστη, Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λάρισα, προμηνύουν το δυσοίωνο μέλλον του».  Δηλαδή, τρεις στρεβλώσεις  στη συσκευασία του ενός. Και δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να τεκμηριώσει κάποιος τον παραπάνω ισχυρισμό. Ποιος αλήθεια στον Καλλικρατικό δήμο Δωρίδας αισθάνεται τη δικαίωση του νομοθέτη ο οποίος προσδοκούσε ότι: «Οι ΟΤΑ που θα προκύψουν από τη διαδικασία νέας χάραξης θα πρέπει να εξασφαλίζουν σε όλους τους Έλληνες πολίτες υπηρεσίες που ικανοποιούν κοινά ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια και, ταυτόχρονα με τα λειτουργικά και οικονομικά τους χαρακτηριστικά, θα πρέπει να συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της συμμετοχής του πολίτη και των θεσμών και διαδικασιών τοπικής δημοκρατίας» ή την επιβεβαίωση της, κοινά αποδεκτής τότε, μελέτης του ΙΤΑ που ανέφερε ότι: «ουσιαστική αυτοδιοίκηση χωρίς τη συμμετοχή του πολίτη δεν νοείται».   Και είναι δυνατή η «συμμετοχή του πολίτη» σε ένα Δήμο άθροισμα πολλών μικρών χωριών διάσπαρτων σε πολύ μεγάλη έκταση;

Σήμερα, με τη νέα προεκλογική περίοδο προ των πυλών, θεωρώ επιβεβλημένο το θέμα (νέα) αρχιτεκτονική στο Δήμο Δωρίδας να μας απασχολήσει όλους, βόρειους και νότιους, νικητές (αν έτσι νομίζουν) και ηττημένους.  Ο σχεδιασμός της νέας αρχιτεκτονικής για τη Δωρίδα πρέπει να αφορά όλα τα επίπεδα Διοίκησης (Τοπική, Περιφερειακή, Αποκεντρωμένη), να μην κουβαλάει τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος αλλά να είναι αποτέλεσμα σοβαρής, έγκυρης και με επιστημονική τεκμηρίωση μελέτης. Και υπάρχουν οι (πανεπιστημιακοί) επιστημονικοί φορείς που εξασφαλίζουν τα παραπάνω, αρκεί να το θελήσουμε. Θα το  πράξουμε; Νομίζω ότι η απαίτηση των καιρών να δοθεί προτεραιότητα στη σοβαρή, υπεύθυνη και αποτελεσματική Αυτοδιοίκηση έναντι των προσωπικών και συχνά ιδιοτελών επιδιώξεων, το επιβάλει.

Θα ήταν χρήσιμο άνθρωποι που έχουν τους ίδιους ή ανάλογους προβληματισμούς να τους εκφράσουν δημόσια. Οι κατ΄ ιδίαν συζητήσεις δεν αρκούν. Εξίσου χρήσιμο θα ήταν να   δημοσιοποιήσει τις απόψεις τους για το θέμα το σημερινό εκλεγμένο πολιτικό προσωπικό σε επίπεδο δήμου. Θα προσέφερε πολύτιμο έργο στη Δωρίδα.

Όταν το κάρο μπαίνει μπροστά από το άλογο προκύπτει … Κουλούλας

Ο σοφός λαός μας με τη φράση «το κάρο μπήκε μπροστά από το άλογο» συμπυκνώνει σε δυο λόγια κάθε ενέργεια ή πράξη παραλογισμού.

Όπως για παράδειγμα συμβαίνει  με την αναζήτηση υποψηφιότητας για δήμαρχο Δωρίδας από τους κομματικούς μηχανισμούς και τους τοπικούς κομματάρχες.

Οι οποίοι αντί να ασχοληθούν πρωτίστως με τα ουσιαστικά προβλήματα της περιοχής και στη συνέχεια να αναζητήσουν τρόπους και πρόσωπα για να τα λύσουν, ξεκινάνε ανάποδα.

Ψάχνανε, μήνες τώρα, για το κομματικό πρόσωπο που θα  «πάρει» τις εκλογές στο δήμο Δωρίδας. Το «δικό»μας  παιδί που θα «χτυπήσει» το Δήμο.

Απορρίφθηκε ο Παγώνης,  ο Κόκκινος δεν έκατσε και η λύση βρέθηκε στο πρόσωπο του Γ. Κουλούλα.

Και για την ταμπακιέρα, για τα προβλήματα του Δήμου, καμία κουβέντα.

Για παράδειγμα: απασχόλησε τους κομματάρχες το κατά πόσον ο τρόπος και το αποτέλεσμα της συγκρότησης του Δήμου Δωρίδας αποτελεί ή όχι βασικό πρόβλημα δυσλειτουργίας και αναποτελεσματικότητας του σημερινού Δήμου και ως τέτοιο να αντιμετωπιστεί και μάλιστα κατά προτεραιότητα;

Γιατί αν πράγματι αποτελεί, η κοινή λογική λέει ότι θα  πρέπει να συμμερίζεται την άποψη αυτή πρώτα απ’ όλα ο επικεφαλής του Δήμου ώστε να αναζητήσει τις ανάλογες λύσεις.

Και εδώ έρχεται ο παραλογισμός να αντικαταστήσει την κοινή λογική. Εδώ μπαίνει δηλαδή το κάρο πριν από το άλογο.

Βρέθηκε ένα πρόσωπο που θα ηγηθεί και το οποίο πιθανώς να δίνει διαφορετική απάντηση σε βασικά ερωτήματα που αφορούν τη λειτουργία και το μέλλον του Δήμου.

Εύλογα όμως τίθεται το ερώτημα: μήπως δεν απασχολούν τους κομματικούς μηχανισμούς και τους υπηρέτες τους τα ουσιαστικά προβλήματα του Δήμου και το πώς αυτά θα λυθούν;

Μήπως οι προτεραιότητές τους είναι η κομματική άλωση του Δήμου και ο «κομματαρχικός» έλεγχος του επικεφαλής του;

Θα μου πείτε, πρώτη φορά συμβαίνει αυτό;

Πρώτη φορά θα μπει το κάρο πριν από το άλογο;

Ναυπακτία και Δωρίδα: ζητούμενο η διαμόρφωση περιβαλλοντικής πολιτικής

Τα συμβαίνοντα τελευταία γύρω από το θέμα των αδρανών αποβλήτων (οικοδομικών απορριμμάτων) της περιοχής μας, αναδεικνύουν δύο σοβαρά ζητήματα: αφενός μεν την αδυναμία συνεννόησης ακόμα και για θέματα που υπάρχει ευρύτερη συμφωνία ως προς την αναγκαιότητα αντιμετώπισής των και αφετέρου, το έλλειμμα ολοκληρωμένης πολιτικής για την αντιμετώπιση οξυμμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Και τα δύο ζητήματα βέβαια είναι αλληλοτροφοδοτούμενα: η έλλειψη κουλτούρας συνεννόησης που μας χαρακτηρίζει, τοπικά και γενικά (ως λαός πληρώνουμε ακριβά την έλλειψή της), επηρεάζει αρνητικά και σε σημαντικό βαθμό τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων που αφορούν το φυσικό περιβάλλον και επομένως τον ίδιο τον άνθρωπο. Από την άλλη, η έλλειψη συγκροτημένης περιβαλλοντικής πολιτικής εμποδίζει την ανάπτυξη εποικοδομητικού διαλόγου γύρω από ένα σοβαρό πρόβλημα και εν τέλει εμποδίζει τη συμφωνία για την επίλυσή του.

Στο εύλογο ερώτημα, από πού πρέπει κάποιος να ξεκινήσει, η απάντηση είναι προφανώς από το δεύτερο, αφού το πρώτο, η συγκρότηση κουλτούρας συνεννόησης, δεν επιτυγχάνεται από τη μια μέρα στην άλλη, είναι θέμα παιδείας κ.λ.π. Δηλαδή να ξεκινήσει από τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών – και πλέον απαιτητικών για λύση σε μια περιοχή που επιζητεί τον τουρισμό – προβλημάτων.

Είναι επίσης προφανές ότι, ολοκληρωμένος περιβαλλοντικός σχεδιασμός δεν μπορεί να θεωρείται η αποσπασματική και υπό την δαμόκλειο σπάθη της επιβολής προστίματος αντιμετώπιση ενός προβλήματος, όπως αυτό της διαχείρισης των αδρανών αποβλήτων. Είναι βεβαίως και αυτό αλλά είναι και πολλά άλλα, χωρίς τα οποία και αυτό σχεδόν ακυρώνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η στρεβλή διαχείριση των οικιακών απορριμμάτων με το εφεύρημα των μπλε κάδων όπου η συσσώρευση όλων των ανακυκλώσιμων (και όχι μόνο) υλικών σε έναν κάδο, αφενός μεν ακυρώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα αξιοποίησής τους αφετέρου δημιουργεί την ψευδαίσθηση στον πολίτη ότι έπραξε το καθήκον του. Αντίθετα, μια ορθή πολιτική διαχείρισης των οποιασδήποτε μορφής απορριμμάτων στηρίζεται πρωτίστως στον ανθρώπινο παράγοντα, στη συμμετοχή του ενημερωμένου πολίτη που κάνει πράξη τη διαλογή στην πηγή, και δευτερευόντως σε μηχανολογικούς εξοπλισμούς. Γιατί μόνο τότε το αποτέλεσμα θα έχει οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Για παράδειγμα, η (σχεδιαζόμενη ;) κατασκευή μονάδας μηχανικής διαλογής απορριμμάτων στον Χ.Υ.Τ.Α. Βλαχομάνδρας αποτελεί ημίμετρο γιατί, εκτός της ελαχιστοποίησης της δυνατότητας αξιοποίησης των υλικών που μπορούν να ανακυκλωθούν, θα είναι ενεργειοβόρος και αντιοικονομική και θα επιβαρύνει το κυκλοφοριακό πρόβλημα στους δρόμους πρόσβασης αφού τα προς επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση υλικά θα πηγαίνουν άσκοπη βόλτα στη Βλαχομάνδρα.

Αλλά εκτός από τα παραπάνω, μια πολιτική εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων ενισχυμένη με την ανάλογη φερεγγυότητα μπορεί να αντιμετωπίσει και τις περιπτώσεις αρνητικής προδιάθεσης για χωροθέτηση εγκαταστάσεων διαχείρισής τους, όπως συμβαίνει με την περίπτωση των αδρανών στερεών αποβλήτων της περιοχής μας. Μια τέτοια πολιτική για την περίπτωση του Χ.Υ.Τ.Α. της Βλαχομάνδρας θα εμπεριείχε, ως αντιστάθμισμα, και μια αντίληψη αναβάθμισης της περιοχής. Θα μπορούσε για παράδειγμα να συνοδευτεί με την κατασκευή και λειτουργία ενός περιβαλλοντικού περιπτέρου στους χώρους του οποίου θα μπορούν να αναπτύσσονται με τη χρήση οπτικοακουστικού υλικού δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών και των μαθητών πάνω στα σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα και ιδιαίτερα αυτών που συνδέονται με την αυξημένη παραγωγή απορριμμάτων, την ανάγκη ορθής διαχείρισής των και τη συμμετοχή σε προγράμματα ανακύκλωσης.

Είναι φανερό λοιπόν ότι η ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων είναι κατά κύριο λόγο πολιτικό και κοινωνικό πρόβλημα και κατά δεύτερο τεχνικό. Είναι επίσης φανερό ότι, η φυσική και η περιβαλλοντική γεωγραφία της περιοχής αλλά και, κυρίως, η ίδια η ζωή επιβάλλουν τη συνεργασία των δυο γειτονικών δήμων, της Ναυπακτίας και της Δωρίδας, όχι μόνο στη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά και στην αντιμετώπιση άλλων προβλημάτων, όπως για παράδειγμα είναι η προστασία της κοίτης του ποταμού Μόρνου και η ανεξέλεγκτη διαχείριση των φερτών υλικών της.

Συζήτηση στο Δ.Σ. Δωρίδας για Δυτική Ελλάδα

Έγινε την Τετάρτη 2/3/2011 το απόγευμα στο Λιδορίκι η συζήτηση του θέματος για ένταξη του πρώην Δήμου Ευπαλίου και του νυν Δήμου Δωρίδας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Το θέμα συζητήθηκε μετά από αίτημα 12 πρώην δημοτικών συμβούλων του πρώην δήμου Ευπαλίου, το οποίο υποβλήθηκε προκειμένου να υλοποιηθεί η σχετική (151/17-12-2010) απόφασή του εν όψει της εκδίκασης της προσφυγής δημοτών και Δήμου Ευπαλίου στο Σ.τ.Ε.

Η βασική τοποθέτησή μου κατά τη συζήτηση του θέματος:

Κυρίες και κύριοι Σύμβουλοι,

Πριν περισσότερο από ένα χρόνο και με την ευκαιρία των συζητήσεων για τον επερχόμενο (τότε) Καλλικράτη, μαζί με πολλούς άλλους συνδημότες, ξεκινήσαμε μια προσπάθεια για τον διοικητικό επαναπροσδιορισμό της περιοχής του Δήμου Ευπαλίου. Η προσπάθεια αυτή δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια οργανωμένη δημόσια έκφραση της βούλησης των κατοίκων της περιοχής μας. Των ανθρώπων δηλαδή που έβλεπαν ότι η επερχόμενη διοικητική ένταξη της περιοχής μας στην αιρετή Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας δεν θα ήταν η καλύτερη δυνατή εξέλιξη. Κριτήριο πάντα για την τεκμηρίωση αυτής της άποψης ήταν η δυνατότητα αποτελεσματικής εξυπηρέτησης των αναγκών του πολίτη, όπως και ο νόμος του Καλλικράτη επιτάσσει.

Ως προς το θέμα, υπήρχαν δύο δυνατότητες: η μία να ενταχθούμε στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με έδρα την απόμακρη Λαμία και κατά συνέπεια στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας με έδρα την ακόμα περισσότερο Λάρισα και η δεύτερη, με την οποία συντασσόταν το σύνολο των πολιτών της περιοχής μας (μεταξύ των οποίων και ο σημερινός δήμαρχος) να ενταχθούμε στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας με έδρα την κοντινή μας Πάτρα και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με έδρα επίσης την Πάτρα.

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι η επιλογή της Δυτικής Ελλάδας είναι σε απόλυτη αρμονία και συμφωνία με τις επιταγές του Συντάγματος, το οποίο στο άρθρο 101 παρ. 2 αναφέρει: «Η διοικητική διαίρεση της Χώρας διαμορφώνεται με βάση τις γεωοικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες». Ειδικότερα:

• Η περιοχή του Ευπαλίου και της Δωρίδας γενικότερα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με αυτή της Δυτικής Ελλάδας, σε θέματα εμπορίου, ανάπτυξης, υγείας, εκπαίδευσης, πολιτισμού και άλλα κοινωνικά θέματα. Η πολύπλευρη αυτή σχέση έχει ιδιαίτερα ενταθεί μετά τη ζεύξη Ρίου – Αντιρρίου, αφού η Πάτρα, με ευνοϊκότερες συγκοινωνιακές συνθήκες έναντι της Λαμίας και πολύ περισσότερο της Λάρισας αλλά και λόγω του κακού οδικού δικτύου και του δύσκολου γεωγραφικού ανάγλυφου, απέχει, χρονικά και χιλιομετρικά, πολύ λιγότερο απ’ ότι αυτές.
• Δεδομένο αποτελεί επίσης ότι, στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας ζουν και δραστηριοποιούνται αρκετές χιλιάδες πολίτες/δημότες του πρώην Δήμου Ευπαλίου αλλά και του σημερινού Δήμου Δωρίδας. Δηλαδή, υπάρχει στενή αμφίδρομη κοινωνικο-οικονομική επικοινωνία ανάμεσα στις δύο περιοχές κάτι που ουδόλως συμβαίνει με αυτή της Λαμίας. Ενδεικτικό σε αυτό είναι η λειτουργία με έδρα την Πάτρα εθνικοτοπικών συλλόγων πάρα πολλών χωριών της Δωρίδας.
• Οι αρμοδιότητες τόσο της Περιφέρειας όσο και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης είναι αρκετά σημαντικές σε σημείο μάλιστα που κάποιες από αυτές μπορούν να καθορίσουν το μέλλον της περιοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αρμοδιότητες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (για μας η Λάρισα) σε θέματα χωροταξίας, πολεοδομικού σχεδιασμού και προστασίας του περιβάλλοντος. Ας αναλογιστούμε και μόνο ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός (μελέτη ΣΧΟΟΑΠ και πολεοδομικές μελέτες), το βασικό εργαλείο για την ανάπτυξη ενός Δήμου και που στην περίπτωσή μας αποτελεί βασικό έλλειμμα, θα πρέπει να παρακολουθείται και εν τέλει να είναι υπό την έγκριση της απόμακρης Λάρισας (Καλλικράτης, άρθρο 280).
• Η λύση των πιο σημαντικών προβλημάτων που είναι προαπαιτούμενο για την ανάπτυξη του Δήμου περνά μέσα από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Ενδεικτικά:

Η συντήρηση και πολύ περισσότερο η ανακατασκευή του οδικού άξονα Ναύπακτος – Λιδορίκι, σημαντικότατου εργαλείου ανάπτυξης της ημιορεινής και ορεινής Δωρίδας, απαιτεί σήμερα τη συνεργασία δύο διαφορετικών Περιφερειών, πράγμα που έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολο έως αδύνατο. Με την επιλογή της Δυτικής Ελλάδας αυτό αποφεύγεται.

Ακόμα, η ανάπτυξη της ορεινής και ημιορεινής Δωρίδας, ένα από τα βασικά ζητούμενα του Δήμου μας, μπορεί να επιτευχθεί πολύ καλύτερα με την πολύπλευρη σύνδεση (οδική, αναπτυξιακός σχεδιασμός) με την ήδη αναπτυσσόμενη ορεινή Ναυπακτία, δηλαδή και πάλι μέσω της κοινής Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Επίσης, η ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου του Δήμου με παράλληλη προστασία του Κορινθιακού κόλπου, επηρεάζεται αρκετά - και στο μέλλον πολύ περισσότερο - από τις επιλογές και τις προτεραιότητας της Πάτρας και γενικότερα της Δυτικής Ελλάδας. Είναι επομένως σημαντικό για την περιοχή μας να ανήκουμε και διοικητικά στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ώστε να μπορούμε να επηρεάζουμε τον αναπτυξιακό σχεδιασμό (που είναι αρμοδιότητα της Περιφέρειας) και τις προτεραιότητες που τίθενται για την περιοχή μας.

Η εξασφάλιση χρηματοδότησης για την κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού από Σεργούλα μέχρι και Μαλάματα, σύμφωνα με τη μελέτη που εκπονείται, θα είναι πολύ πιο εφικτή εφόσον είμαστε στην ίδια Περιφέρεια με το Δήμο Ναυπακτίας, αφού το έργο που μας αφορά πρέπει να συνδυαστεί με ανάλογο έργο από τη Δάφνη μέχρι τις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού στη Ναύπακτο. Σήμερα προϋποθέτει τη συνεργασία δύο διαφορετικών Περιφερειών.

Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα για το δήμο μας είναι η απουσία οργανωμένης και υπεύθυνης διαχείρισης της κοίτης του ποταμού Μόρνου που έχει σαν αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη αμμοχαλικοληψία, την εναπόθεση πάσης φύσεως απορριμμάτων και γενικότερα τις ανεξέλεγκτες παρεμβάσεις από ιδιώτες. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της εμπλοκής δυο διαφορετικών δήμων που ανήκουν σε δυο διαφορετικές Περιφέρειες και των συνακόλουθων δυσκολιών. Είναι φανερό ότι, μέσα από μια κοινή Περιφέρεια γίνετα πολύ ευκολότερη η αντιμετώπισή του.

Η χρηματοδότηση επενδύσεων μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων (ΕΣΠΑ, κ.λ.π.) γίνεται με ευνοϊκότερους όρους για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας απ’ ότι για τη Στερεά Ελλάδα, αφού αυτή (η Στερεά Ελλάδα) θεωρείται (επειδή βρίσκεται μαζί με τους αρκετά πιο «πλούσιους» νομούς τη Βοιωτία και τη Φθιώτιδα και γίνεται συμψηφισμός) ότι βρίσκεται πιο κοντά στο στόχο σύγκλησης των Περιφερειών από πλευράς Ε.Ε.

Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι το αίτημα για διοικητική ένταξη της περιοχής μας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας αποτελούσε τη συμφερότερη επιλογή και γιαυτό η τοπική μας κοινωνία σύσσωμη συντάχθηκε με το παραπάνω αίτημα ώστε, χωρίς υπερβολή, να ισχυριζόμαστε ότι, αποτελούσε και αποτελεί πάνδημο αίτημα. Ο πάνδημος χαρακτήρας του αιτήματος εκφράστηκε και μέσα από το Δημοτικό Συμβούλιο Ευπαλίου με τις σχετικές αποφάσεις του, με την τελευταία (και ομόφωνη) εκ των οποίων (151/17-12-2010) ζητά από το νέο Δήμο Δωρίδας να το υποστηρίξει κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Σ.τ.Ε. Αυτή λοιπόν την απόφαση μεταφέρουμε 12 πρώην δημοτικοί σύμβουλοι του πρώην Δήμου Ευπαλίου στο σημερινό Δ.Σ. του Δήμου Δωρίδας και ζητάμε τη λήψη σχετικής απόφασης, δηλαδή:

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δωρίδας, με γνώμονα τη βασική αρχή ότι, η Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση έχει λόγο ύπαρξης μόνο και μόνο για την αποτελεσματική εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη, κατανοεί τους λόγους που οδήγησαν τον (πρώην) Δήμο Ευπαλίου στην υιοθέτηση και υποστήριξη του αιτήματος για διοικητική ένταξή του στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και όχι στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και αποδέχεται την τελευταία (151/17-12-2010) απόφαση αυτού για τη δικαστική υποστήριξη της υπόθεσης στο Σ.τ.Ε.

Επιπλέον δε, εκτιμά ότι, το συμφέρον ολόκληρου του νέου Δήμου Δωρίδας εξυπηρετείται καλύτερα με την ένταξή του στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με έδρα αμφοτέρων την Πάτρα.

Κυρίες και κύριοι Σύμβουλοι,

κάποιες στιγμές στη διάρκεια της ενασχόλησής μας με τα κοινά καλούμαστε να πάρουμε καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον της περιοχής. Μια είναι και η σημερινή. Ας το τολμήσετε.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, αναγνωρίστηκε, από όλες σχεδόν τις τοποθετήσεις των Συμβούλων (συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης) ότι, είναι συμφερότερη η ένταξη τόσο του πρώην δήμου Ευπαλίου όσο και του σημερινού δήμου Δωρίδας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας παρά σε αυτήν της Στερεάς Ελλάδας. Ωστόσο, για λόγους, όπως υποστηρίχθηκε, που έχουν να κάνουν με τη σημερινή πραγματικότητα - μικροπολιτικούς και ατεκμηρίωτους, κατά την άποψή μας -, η πρόταση καταψηφίστηκε (1 υπέρ, 4 λευκά και οι υπόλοιποι κατά).

Δηλαδή, για άλλη μια φορά, η πραγματική πολιτική (=η Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του πολίτη)υποχώρησε έναντι της μικροπολιτικής (= η Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία προσώπων ή κομμάτων).

Με το κλείσιμο ενός κύκλου …

Πριν τέσσερα περίπου χρόνια, μαζί με άλλους συνδημότες και φίλους, συμμετείχα στη δημιουργία μιας δημοτικής παράταξης, αυτόνομης και πραγματικά ευρείας από πλευράς πολιτικών αντιλήψεων, πέρα και πάνω από κομματικές δεσμεύσεις και αναφορές, σε μια προσπάθεια ουσιαστικής και μόνιμης παρέμβασης στα τοπικά αυτοδιοικητικά δρώμενα. Η παράταξη αυτή, με επικεφαλή το φίλο και αγωνιστή Γιώργο Καραχασάνη, συμμετείχε στις περασμένες δημοτικές εκλογές στο Δήμο Ευπαλίου ως «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ», θέλοντας να υποδηλώσει ότι, για το βασικό στόχο της ανατροπής του τότε δημοτικού κατεστημένου με ταυτόχρονη παρουσίαση μιας εναλλακτικής πρότασης για τη διοίκηση του δήμου, είναι απαραίτητο να συστρατεύονται και να συνεργάζονται άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες που έχουν ως συνδετήριο κρίκο την ανιδιοτελή προσφορά.

Ίσως ήταν υπερβολική η προσδοκία αυτή και μάλιστα μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης απαξίωσης της πολιτικής που επικρατούσε (και επικρατεί) στη χώρα μας. Θεωρούσα όμως ότι ξεκινούσαμε ένα πείραμα που είχε σαν στόχο μια τοπική αυτοδιοίκηση απαλλαγμένη από τον κομματικό πατερναλισμό, στηριγμένη στις τοπικές δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις, με δημοκρατική λειτουργία και δημόσιο απολογισμό, μακριά και έξω από οποιουσδήποτε μηχανισμούς και αδιέξοδες ευκαιριακές “συνεργασίες” κορυφής.

Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων αυτών χρόνων, είτε ως ένα απλό στέλεχος της παράταξης αρχικά είτε από τη θέση του δημοτικού συμβούλου στη συνέχεια, προσπάθησα να φανώ συνεπής και να συντελέσω στην επιτυχία αυτού του πειράματος.

Ταυτόχρονα εργάσθηκα με όλες μου τις δυνάμεις για την υποστήριξη αυτού που εξ αρχής ως δημοτική παράταξη διακηρύξαμε, τη δημιουργική αντιπολίτευση, δηλαδή η - απαραίτητη σε μια δημοκρατική κοινωνία - εποικοδομητική κριτική να συνοδεύεται και από ρεαλιστικές προτάσεις.

Σήμερα, στην ιδιαίτερα δύσκολη και πολύπλοκη οικονομική, πολιτική και κοινωνική συγκυρία που διέρχεται ο τόπος μας, η αντιμετώπιση των πάμπολλων δυσκολιών οργάνωσης και λειτουργίας που ούτως ή άλλως θα συνοδεύσουν τον νέο Καλλικρατικό δήμο λόγω της ίδιας της συγκρότησής του, σε συνδυασμό με τη χρόνια κοινωνικοοικονομική υστέρηση της περιοχής - για την οποία οι ευθύνες διαχέονται προς όλες τις κατευθύνσεις και προς όλους όσους διαχειρίστηκαν τις τύχες της διαχρονικά –, με το συνεχώς επιδεινούμενο πρόβλημα της ερήμωσης των ορεινών και ημιορεινών χωριών, με την άναρχη και χωρίς στοιχειώδη σχεδιασμό «ανάπτυξη» των παραλιακών χωριών, ο αποτελεσματικός δήμος Δωρίδας φαντάζει ανέφικτος.

Με λίγα λόγια και σε συνέχεια των παραπάνω, η συγκυρία επέβαλε σήμερα ακόμη περισσότερο από ποτέ, τη συσπείρωση όσο το δυνατόν περισσότερων υγιών και δημιουργικών δυνάμεων, χωρίς ιδιοτελείς σκέψεις και σκοπιμότητες, σε μια τελευταία προσπάθεια ανάτασης και αναζωογόνησης της περιοχής.

Είναι γεγονός ότι όπως ασκείται η πολιτική σήμερα, σε τοπικό αλλά και γενικότερο επίπεδο, δεν ευνοούνται τέτοιες προσπάθειες. Μεγάλη, την κύρια θα έλεγα, ευθύνη γι’ αυτό έχουν τα κόμματα με την αδιανόητα πατερναλιστική και - εκ του αποτελέσματος κρινόμενη – επιζήμια εμπλοκή τους στα αυτοδιοικητικά δρώμενα.

Αποτελεί πεποίθησή μου ότι, ο χωροταξικός διοικητικός σχεδιασμός για το Δήμο μας αλλά και την ευρύτερη περιοχή, πριν και μετά τον «Καλλικράτη», παρουσιάζει σημαντικές στρεβλώσεις. Τα αποτελέσματα αυτών των στρεβλώσεων τα γευόμαστε καθημερινά αλλά θα τα γευτούμε ακόμη πιο έντονα στο μέλλον. Η δυσλειτουργική συγκρότηση του δήμου Δωρίδας σε συνδυασμό με την παράλογη ένταξή του στην απόμακρη Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λαμία και την ακόμα περισσότερο απόμακρη, σχεδόν απλησίαστη, Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λάρισα, προμηνύουν το δυσοίωνο μέλλον του.

Η πεποίθησή μου αυτή, την οποία έχω δημοσιοποιήσει εδώ και αρκετό καιρό, με έχει οδηγήσει στην ανάληψη, μαζί με άλλους συνδημότες, αρκετών πρωτοβουλιών για την εξάλειψη αυτών των στρεβλώσεων.

Προς Δωριείς … και όχι μόνο

(Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην Ώρα της Φωκίδας την Παρασκευή 9/7/2010)

Οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και οι σχετικές διεργασίες που ήδη άρχισαν να διαφαίνονται, δημιουργούν την ανάγκη – και την υποχρέωση, σε όσους εμπλέκονται πιο ενεργά - κατάθεσης απόψεων, προβληματισμών αλλά και προτάσεων για το ζητούμενο: την πρόκριση της καλύτερης δυνατής λύσης που θα οδηγεί σε μια αποτελεσματική Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του πολίτη. Η ανάγκη και η υποχρέωση αυτή γίνεται σήμερα ιδιαίτερα επιτακτική, αν ληφθεί υπόψη και η περίοδος κρίσης που διέρχεται το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, κρίση που εκφράζεται ιδιαίτερα με την απαξίωση στη συνείδηση των πολιτών του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίζεται τα πολιτικά πράγματα στη χώρα μας, βεβαίως συμπεριλαμβανομένου και του χώρου της Αυτοδιοίκησης.

Εάν λοιπόν σε άλλες εποχές η αποτελεσματική Αυτοδιοίκηση αποτελούσε σημαντικό εργαλείο για την πρόοδο και την ανάπτυξη μιας περιοχής, σήμερα πρωτίστως επιβάλλεται, η Αυτοδιοίκηση να διακρίνεται για την ηθική της, την ισονομία και την ισοπολιτεία με την οποία λειτουργεί, ώστε να αποτελέσει για τον πολίτη ελπίδα ανάτασης και για τη χώρα σημαντικό παράγοντα αναδημιουργίας, τόνωσης και ανάπτυξης. Αποτελεί δηλαδή η προσεχής περίοδος πρόκληση για την Αυτοδιοίκηση.

Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, ο Δήμος Ευπαλίου (αλλά λίγο – πολύ και οι υπόλοιποι δήμοι της Δωρίδας) αποδείχθηκε, δυστυχώς, ανεπαρκής.

Κλείνει ένας δωδεκαετής κύκλος άσκησης της εξουσίας από την ίδια - αποτυχημένη, κατά κοινή ομολογία - ομάδα διακυβέρνησης και ουδείς μπορεί να διακρίνει ένα σημαντικό έργο που θα αφήσει πίσω της, όσες φιλότιμες προσπάθειες και να καταβάλει. Το μόνο για το οποίο υπερηφανεύεται το απερχόμενο «σύστημα εξουσίας» (*) είναι η κατασκευή του Δημαρχείου. Ενός έργου όμως αμαρτωλού και αμφιβόλου χρηστικότητας, κόστους τριών εκατομμυρίων Ευρώ και για το οποίο ο Δήμος καταχρεώθηκε. Προς τι λοιπόν η υπερηφάνεια;

Ωστόσο, υπήρξε επιτυχημένο (το απερχόμενο «σύστημα εξουσίας») στην αρνητική παραγωγή έργου: στο περίσσευμα αδιαφάνειας, στη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, στην κακοδιαχείριση, στην εξυπηρέτηση ημετέρων και στην αναποτελεσματικότητα. Η έλλειψη οράματος και σχεδιασμού, η ανεπάρκεια, η προχειρότητα και η γενικότερη ανυπαρξία της Δ.Α., ομολογούμενη ακόμη και από τους φιλικά διακείμενους, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του «συστήματος» διοίκησης του Δήμου όλα αυτά τα χρόνια. Ένα πράγμα δηλαδή προσέφερε ο Καποδιστριακός Δήμος Ευπαλίου: το παράδειγμα προς αποφυγή.

Είναι γεγονός ότι με τον ερχομό του Καλλικράτη στην περιοχή μας, τα αυτοδιοικητικά πράγματα γίνονται πιο σύνθετα και η διαχείρισή τους πιο δύσκολη και απαιτητική. Η δημιουργία ενός Δήμου με 55 μικρά χωριά, διάσπαρτα σε μια μεγάλη και δύσκολη σε πρόσβαση και επικοινωνία περιοχή, με πολλές ελλείψεις σε υποδομές, αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για τη βιωσιμότητά του (νέου) Καλλικρατικού Δήμου Δωρίδος.

Παράλληλα και ενόψει των επερχόμενων εκλογών, ήρθαν πάλι στο προσκήνιο λογικές και πρακτικές του παρελθόντος και έκαναν την εμφάνισή απόψεις με έντονο τοπικιστικό χαρακτήρα (τύπου βόρειοι – νότιοι) εξαιτίας του τρόπου κυρίως με τον οποίο βλέπουν κάποιοι την ενασχόληση με τα κοινά. Απόψεις και πρακτικές που, ενώ στα λόγια τις καταδικάζουν, εν τούτοις στην πράξη τις υιοθετούν. Χωρίς να παρουσιάζουν μια συγκροτημένη πρόταση για το μέλλον της περιοχής και με κρυφό όπλο τη σφοδρή επιθυμία για την κατάληψη και τη νομή της εξουσίας, εξελίσσονται στους γνωστούς επαγγελματίες της πολιτικής που θα σώσουν την περιοχή. Η προσωπική πολιτική επιβίωση και οι ατομικές επιδιώξεις, παρουσιάζονται ως κοινωνική προσφορά.

Δυστυχώς, με ευθύνες πολλών, οι λογικές και οι πρακτικές αυτές βρίσκουν απήχηση σε σημαντικό βαθμό στην τοπική κοινωνία.

Σε ένα τέτοιο σκηνικό είναι προφανές ότι, η ύπαρξη μιας εναλλακτικής πρότασης για τη διοίκηση του Δήμου, ενός δημοτικού σχήματος με πραγματικά δημοκρατικά και συλλογικά χαρακτηριστικά, είναι επιβεβλημένη.

Ενός δημοτικού σχήματος που δεν θα στηρίζεται σε λογικές συμψηφισμού και σε εύπλαστες ισορροπίες και που θα ξεπερνά τις αγκυλώσεις και τις παθογένειες του παρελθόντος. Με συνεκτικό ιστό και βασική αρχή ότι, η συμμετοχή στα κοινά είναι απόλυτα ανιδιοτελής κοινωνική και πολιτική λειτουργία που μοναδικό σκοπό έχει την προσφορά προς όφελος του συνόλου, θα διατυπώσει την ενωτική και πειστική εκείνη πρόταση που θα του δίνει τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα δημοτικά πράγματα από θέση κύριας ευθύνης, από τη θέση της δημοτικής αρχής.

Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει η «κρίσιμη μάζα» για τη δημιουργία ενός τέτοιου σχήματος.

Χρειάζεται όμως αυτή η «κρίσιμη μάζα» να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να υπερβεί συναισθηματικές ή άλλου είδους δεσμεύσεις, ώστε με σοβαρή και συλλογική προσπάθεια να πείσει και άλλες ικανές και δημιουργικές δυνάμεις της ευρύτερης περιοχής που διαθέτουν ευρύτητα σκέψης και διάθεση για ανιδιοτελή προσφορά, να συστρατευθούν στην προσπάθεια αυτή.

Είναι προφανής δηλαδή η πρόσκληση – πρόκληση. Όσο πιο γρήγορα απαντήσουμε θετικά, τόσο πιο σίγουρο θα είναι και το αποτέλεσμα.

(*) Πρόκειται για το «σύστημα εξουσίας» που διαμορφώθηκε όλα αυτά τα χρόνια και το οποίο, αισθανόμενο τις αναταράξεις και την αμφισβήτηση που οι τελευταίες εξελίξεις του έχουν προκαλέσει, προσπαθεί με κάθε τρόπο να ισορροπήσει και να επιβιώσει.

Η έδρα του Δήμου Ευπαλίου

Την Τρίτη 4/5/2010 το Δημοτικό Συμβούλιο Ευπαλίου συζήτησε το (μοναδικό της ημερήσιας διάταξης) θέμα: «Πρόγραμμα Καλλικράτης -Δήμοι και Δημοτικές Ενότητες", με στόχο την επισφράγιση της πρότασης του υπουργού εσωτερικών.

Η τοποθέτησή μου στη συνεδρίαση αυτή:

• Η διοικητική μεταρρύθμιση δεν είναι μόνο το χωροταξικό.

Είναι ένα σύνολο προβλέψεων και ρυθμίσεων που θα προσδιορίσουν το μέλλον της χώρας, θετικά ή αρνητικά, για πολλά χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, δυστυχώς, τη δημοτική αρχή δεν την απασχόλησαν σοβαρές προβλέψεις ή παραλήψεις του Καλλικράτη (όπως: η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος στους δήμους και από τους δήμους στις τοπικές κοινότητες, το εκλογικό σύστημα, ο δημοκρατικός τρόπος κατάρτισης του προϋπολογισμού, κ.λ.π.).

• Χωροταξικό – αυτοδιοικητικές ενότητες

Το χωροταξικό και η δημιουργία των νέων αυτοδιοικητικών ενοτήτων αντιμετωπίστηκε από την πλειοψηφία - και όχι μόνο – στη λογική του να προκύψει ένας δήμος, ο όποιος δήμος, αρκεί να έχει την έδρα του στο Ευπάλιο, προφανώς γιατί έτσι εξυπηρετούνται οι προσωπικές επιδιώξεις. Δεν σας απασχόλησε δηλαδή η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα του νέου Δήμου και η αποτελεσματικότητά του. Χαρακτηριστική επ’ αυτού είναι η διγλωσσία στελεχών της δημοτικής αρχής, τα οποία, άλλα λένε ιδιωτικά και άλλα σε δημόσιες αναφορές.

Η ένταξη στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (Λαμία) και στην κρατική διοίκηση Λάρισας πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες, παρά την καθοριστική σημασία τους για το μέλλον της περιοχής. Τη γνωστή πρωτοβουλία των πολιτών για τη διοικητική ένταξη του Δήμου Ευπαλίου στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας όχι μόνο δεν την υποστηρίξατε, αλλά εντέχνως τη σαμποτάρατε.

• Η Βιωσιμότητα του δήμου

Έχουμε υποστηρίξει αρκετές φορές στο παρελθόν ότι, το μοναδικό κριτήριο για την οριοθέτηση μιας αυτοδιοικητικής οντότητας είναι η βιωσιμότητά της και η δυνατότητά της να υπηρετεί με αποτελεσματικότητα και πληρότητα τις ανάγκες των πολιτών. Για να διαμορφώσει δε ο Δήμος την καλύτερη και εγκυρότερη πρόταση, προτείναμε κατ’ επανάληψη, εδώ και πολύ καιρό, την εκπόνηση σχετικής μελέτης, κάτι που δεν αποδεχθήκατε. Αυτό καταδεικνύει το πραγματικό σας ενδιαφέρον.

Σήμερα, προέκυψε ένας Δήμος άθροισμα πολλών μικρών χωριών διάσπαρτων σε πολύ μεγάλη έκταση. Δεν άκουσα να σας προβληματίζει το πώς θα λειτουργήσει αυτός ο Δήμος. Δεν άκουσα, πειστικά τουλάχιστον, την άποψή σας για τη βιωσιμότητα, την πορεία του νέου Δήμου.

Δεν σας προβληματίζει η έλλειψη, της απαραίτητης για την προκοπή ενός δήμου, κοινωνικής συνοχής και επαφής στο εσωτερικό του; Η περιβόητη μελέτη του ΙΤΑ αναφέρει ότι «ουσιαστική αυτοδιοίκηση χωρίς τη συμμετοχή του πολίτη δεν νοείται». Δηλαδή, ακόμα και αν όλα τα άλλα κριτήρια ικανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό, το πιο σημαντικό είναι το κατά πόσο εξασφαλίζεται η συμμετοχή του πολίτη στο νέο Δήμο.

Δυστυχώς, αυτά τα θέματα δεν σας απασχολούν.

Σήμερα συγκαλέσατε Δημοτικό Συμβούλιο για να υποστηρίξουμε την πρόταση του υπουργού για να μην χαθεί η έδρα. Σε προσωπικό επίπεδο, και εμένα με βολεύει να είναι η έδρα στο Ευπάλιο. Κάτι ανάλογο έκανε και επιδιώκει το Λιδωρίκι. Τι θα λέγατε όμως αν ήσασταν στη θέση του, που βλέπει την τελευταία του ελπίδα για επιβίωση, που όπως ισχυρίζεται είναι η έδρα του Δήμου, να την χάνει; Τι θα γίνει αύριο; Τι δήμος θα είναι αυτός όπου ένα μεγάλο του τμήμα θα θεωρεί τον εαυτό του ριγμένο; Μπορεί να προκόψει ένας τέτοιος δήμος, όταν δεν υπάρχει αλληλοκατανόηση μεταξύ των συνενούμενων ενοτήτων του, όταν δεν θα υπάρχει εμπιστοσύνη της μιας περιοχής στην άλλη; Δεν βλέπουμε να σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα.

Η ΤΕΔΚ Φωκίδας πήρε, απ’ ότι γνωρίζω, ομόφωνη απόφαση με την οποία διαφωνεί με την πρόταση του υπουργού για τη Φωκίδα. Σήμερα ο Δήμαρχος υποστηρίζει το αντίθετο. Τι συμβαίνει κ. Δήμαρχε;

• Η πρόταση

Έστω και την τελευταία στιγμή απαιτείται η άρση στο ύψος των περιστάσεων. Απαιτείται να δοθεί προτεραιότητα στην προκοπή και το συμφέρον του τόπου σε βάρος του προσωπικού συμφέροντος.

Μοναδικό κριτήριο πρέπει να είναι η δημιουργία ενός δήμου βιώσιμου που θα εξυπηρετεί με επάρκεια και στο σύνολό του τις ανάγκες των κατοίκων του.

Είναι απαραίτητη η δημιουργία κλίματος συνεργασίας. Δεν υπάρχει λόγος για πανηγυρισμούς και αντιπαλότητες με άλλες περιοχές. Απαιτείται σοβαρότητα, περίσκεψη και εκτίμηση της κατάστασης σε βάθος χρόνου.

Άμεσα, να προκληθεί συνάντηση για διερεύνηση δυνατότητας συνεννόησης με τους υπόλοιπους συνενούμενους δήμους. Άλλοι δήμοι συγκρότησαν διαπαραταξιακές επιτροπές για αναζήτηση κοινά αποδεκτής λύσης, ας το κάνουμε και εμείς. Στη συνέχεια να συγκληθεί το Δ.Σ. για συζήτηση του θέματος καθώς και για συζήτηση των παρατηρήσεων και προτάσεων της ΚΕΔΚΕ που μόλις τώρα μας δόθηκαν.